بازهم می خواهی خبرنگار شوی -راضیه زمانی دهکردی*

سوگند به قلم ات که در گرما و سرما به عنوان خبرنگار آزاد به صورت حق التحریر با حقوق حداقلی و بدون بیمه در کار حرفه ای تلاش می کنی و چون شمعی که می سوزد تا روشنایی دهد، به مردم آگاهی می دهی.
کد خبر: 81708483 | تاریخ خبر: 14/05/1394 - 10:37
روز اولی که فعالیت حرفه ای را به عنوان خبرنگار شروع می کنی بسیارعاشق این حرفه هستی به امید آنکه در شغل و رسانه مورد علاقه پیشرفت و البته استخدام شوی.
با همین ذهنیت پانزده سال را سپری کرده ای و هنوز به صورت حق التحریر با فروش محصولات خبری مانند دیگر همکارانت که در آن رسانه شرایطی شبیه تو دارند به کار ادامه می دهی.
خبرنگاران آزاد رسانه ها بدون امنیت شغلی و به قول مسوولان امر بدون هیچ رابطه استخدامی با رسانه ها، همچون خبرنگاران رسمی در ساعات اداری حاضر می شوند و برخی مواقع تا دیر وقت تمامی برنامه های خبری را پوشش می دهند و در روزهای تعطیل هم همپای یک نیروی رسمی در شیفت حاضر شده و تلاش می کنند تا به بهترین شکل وظیفه خود را به انجام دهند.
خبرنگارانی که به واسطه سوگندشان باید به خوبی به رسالت خود عمل کنند و ناگزیر در هر شرایطی خبر را با سرعت، دقت و صحت به مخاطبان خود ارائه دهند، علاوه بر این آنها رابط بین مردم و مسوولان هستند و همچون روابط عمومی ها بین جامعه و مقامات نقش ایفا می کنند اما برای رفع مشکلات حرفه ای خود همچون 'بیمه ' نمی توانند از حق و حقوق خود دفاع کنند.
آری مشکل بیمه، مشکل بسیاری از خبرنگاران آزاد رسانه ها است؛ انها حتی از داشتن بیمه سلامت که جزو حقوق ابتدایی افراد در هر جامعه ای محسوب می شود بی نصیب مانده اند.
برخی از خبرنگاران آزاد که قبل از بدهی 320 میلیارد ریالی صندوق حمایت از هنرمندان، نویسندگان و روزنامه نگاران به تامین اجتماعی با بیش از دو سال سابقه کار زیر پوشش بیمه تامین اجتماعی قرار گرفته اند نیز متعهد شده اند بیش از 30 درصد حق بیمه را از جیب خود بپردازند در حالی که در اکثر مواقع حقوق آنها کفاف گذران زندگیشان را نمی دهد و این امر باعث می شود بعد از چند ماه وقفه در پرداخت حق بیمه، بیمه آنها قطع شود.
بعد از گذشت دوسال که صندوق حمایت هنرمندان، نویسندگان و روزنامه نگاران به علت بدهی 320 میلیارد ریالی از بیمه کردن دیگر خبرنگاران آزاد رسانه شانه خالی کرد طبق یک دستورالعمل تمامی رسانه ها موظف شدند خبرنگارانی که به صورت تمام وقت در رسانه های خصوصی و دولتی فعالیت می کنند را بیمه و در قبال آن یارانه هایی نظیر کاغذ دریافت کنند ولی متاسفانه برخی رسانه ها با تغییر دادن قراردادهای ساعاتی خبرنگاران به خرید محصولات خبری از این کار امتناع کردند و عذر خود را موجه ساختند.
با این شرایط اگر خبرنگاری دچار بیماری یا اینکه در حین انجام وظیفه دچار مشکل یا سانحه ای شد چه کسی پاسخگو است؟
شاید حرفه خبرنگاری برای بسیاری از افراد جذاب باشد اما این حرفه نیازمند پشتوانه و امنیت شغلی است.
کسانی که به خاطر جذابیت دوست دارند وارد این حرفه شوند
باید مشکلات پیش روی این حرفه را مورد توجه جدی قرار دهند.
به امید روزی که قانونگذاران، مسوولان و سردبیران رسانه ها با حمایت مادی و معنوی خود در راستای افزایش انگیزه و بهبود زندگی خبرنگاران گام های اساسی بردارند تا آنان بتوانند
با دلگرمی در راستای رسالت خبری گام بردارند و با بازگویی حقائق، پرچم مقدس اطلاع رسانی را بر دوش گرفته و چراغ راه جامعه خویش شوند.
* خبرنگار ایرنا استان تهران
انتهای پیام /*
/ 0 نظر / 5 بازدید